Starczyło mi sił, odwagi, by opuścić sferę snów, marzeń, iluzji i nieuwagi. Jest tu przestrzeń ciemna i wielka, z dołu, ze świata z którego tu przybyłem rozciągają się długie jakby nici, jest ich kilka, prowadzą do góry, stopniowo, pod małym kątem, a na nich w równych odstępach powieszone są chyba zdjęcia, nie to nie są zdjęcia, to świetliste Istoty, jedna za drugą przesuwają się po nich do wyższego poziomu, jest w nich życie, ale wyglądają na pierwszy rzut oka jak dwuwymiarowe nieruchome obrazki, niesamowity widok, jak duchowa autostrada łącząca dwa światy, uporządkowana, nikt nie opuszczał swojego miejsca, nie wiercił się i nie wykręcał, nie uciekał, nie narzekał, tylko poddawał się temu ruchowi i nie zbaczał z tej drogi.
🟣
🔖 Hashtagi
#OobePOWIEŚCI
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz